Als een brandhout uit het vuur gerukt... door Jezus!

"Nog even..."

"En dan is het voorbij"

"Omgevlogen"

"Lief en leed gedeeld"

Berichten uit de hemel van God!

"Dat kan zomaar niet..."

"Een katholieke non... nee!"

"Die geloven zoveel dwalingen..."

"Dat moet zij zich inbeelden dan!"

De derde weg.... langs Jezus' kruis naar de hel!

"Ja.... er is wel een hel".
"Maar hoe zou het daar dan zijn?"
"Zou het echt zo erg zijn?"
"Zou daar alleen maar eeuwig vuur en pijniging zijn?"
"Of zou het meevallen...."
"Als dat zo is.... dan kunnen wij ook wel stoppen"
"Nou.... waarmee dan?
"Met naar de kerk gaan en netjes leven"

Mijn man en ik hadden het er wel eens samen over gehad.... "Zou de hel nu echt zo heel erg zijn?" We wisten namelijk heel goed dat, als we bleven zoals we waren, we niet goed genoeg waren voor de hemel. Maar als het allemaal wel mee zou vallen met de hel, dan konden we ook wel stoppen met naar de kerk gaan en netjes leven. 

Beter af tijdens Beter-uit vakantie in 2007: erg dankbaar!

"Ik zoek Jezus maar kan Hem niet vinden!"
Zo begon het gesprek, vandaag precies zeven jaar geleden.
Het was op het Beter-uit vakantiepark 'La Draille' in Frankrijk.
Op de 'sing-in' van de zaterdag ervoor werd dat lied van de rivier gezongen.
"Al mijn zonden en al mijn zorgen neem ik mee naar de rivier".
Dit lied maakte mij wanhopig!
Het gaf aan dat er nieuw leven te krijgen was als ik in de rivier stapte.
Jezus wachtte op mij.
Ik wilde wel maar mijn voeten zaten vastgeplakt aan de grond.
Het ging gewoon niet....

Wij waren als gezin op vakantie gegaan naar 'La Draille'. Toen wij na twee dagen reizen met de auto's het park opdraaide, zag ik dominee Bottenbley zitten. Een niet te verklaren besef nam bezit van mij; nu moest het gebeuren want ik had hem allang willen spreken over mijn zoektocht naar Jezus.

Plotseling klinkt Gods stem in je hart......

Ik ging maar twee keer per maand.
De helft van de preek ging langs mij heen.
'k Verzette mij er innerlijk tegen want ...
ik wilde geen regels en strakke banden.
Het was onder zo'n kerkdienst...
'k Bladerde wat in mijn Bijbeltje en
plotseling trof het mij als een bliksemstraal!
Daar zag ik ineens staan dat er een oordeelsdag zou zijn...
Als die kwam, was ik verloren! 

Dit las ik recent op Refoweb van een jonge man of jonge vrouw die zo voor de vuist weg leefde; geen regels wilde en geen knellende banden. Zo zijn er velen binnen en buiten de kerken die hun levensreis, gewoon reizen. Doen wat zij zelf willen en voor zichzelf fatsoenlijk leven met gezin en kinderen of als single hun leven, leven. Maatschappelijk fatsoenlijke en nette burgers in de natuurlijke en zichtbare wereld.

Geloof... de enig oprit van de rijksweg naar de hemel waar ..... Jezus is!

"Als wij gebeden hebben, wil jij dan bidden?"

"Dat weet ik niet..." 

"Ik ben niet gewend om hardop voor mijzelf te bidden"

Zij baden, riepen naar de hemel en pleiten voor de troon van de almachtige, de alwetende en de alziende God.