Strijd met Apollyon..... om Jezus (2)

"Moet dat nou.... zo'n plaatje over de duivel?"
"In de vorige blog over Apollyon bedoel je?"
"Ja, dat plaatje maakte mij bang...."
"Denk je dat de satan meevalt dan?"
"Neen, dat geloof ik niet...."
"Heb je "De Heilige Oorlog" weleens gelezen? 
"Een ander boek van John Buyan?" 
"Ja.... daarin beschrijft hij de vijand van onze ziel"
"Helemaal geen medelijden?"
"Nee, hij is leugen, de haat zelf, dood en verderf, genadeloos"

In een vorige blogpost schreef ik over de duivel, de boze, de satan. Hoe John Buyan (1628 - 1688) in een van zijn boeken, "De Christenreis naar de eeuwigheid", in sobere maar zeer krachtige woorden de strijd om de ziel van een mens beschrijft. Apollyon, eens een aartsengel, valt de hoofdpersoon "Christen" aan op de smalle weg die liep door de vallei van de Verootmoediging. Er ontstaat een gesprek voordat het gevecht op leven en dood uitbreekt.

Jezus alleen.... of Jezus plus "Boer Zoekt Vrouw"?

"Het was mooi gisteren, vond je niet?"
"Wat bedoel je?"
"Nou.... die aflevering van "Boer Zoekt Vrouw"
"Oh.... ik dacht dat je het Heilig Avondmaal bedoelde"

"Ja, ook wel maar ik dacht aan die meiden die niet konden wachten"
"Kun je daar van genieten dan?"
"Best wel.... het is allemaal zo levensecht!"
"Genieten van de dingen waarvoor Jezus aan het kruis stierf?" 

"Nou zeg.... wat doe je ineens moeilijk"
"Ik ben 's ochtends toch aan het Avondmaal geweest?!"
"En 's avonds vulde je Zijn beker weer?"
"O nee, is dat echt zo....? 'k Zit er zo aan vast!"

De derde weg.... langs Jezus' kruis naar de hel!

"Ja.... er is wel een hel".
"Maar hoe zou het daar dan zijn?"
"Zou het echt zo erg zijn?"
"Zou daar alleen maar eeuwig vuur en pijniging zijn?"
"Of zou het meevallen...."
"Als dat zo is.... dan kunnen wij ook wel stoppen"
"Nou.... waarmee dan?
"Met naar de kerk gaan en netjes leven"

Mijn man en ik hadden het er wel eens samen over gehad.... "Zou de hel nu echt zo heel erg zijn?" We wisten namelijk heel goed dat, als we bleven zoals we waren, we niet goed genoeg waren voor de hemel. Maar als het allemaal wel mee zou vallen met de hel, dan konden we ook wel stoppen met naar de kerk gaan en netjes leven. 

Strijd met Apollyon.... om Jezus! (1)

"Zou de duivel echt zo gemeen, zo vol haat zijn?"
"Zou hij mensen echt willen vermoorden?"

"Zou hij altijd en alleen maar liegen dan?"
"Ik zie hem nergens.... waarom zou ik dat geloven dan?" 
"En toch zou hij de vorst over deze wereld zijn...."

"En toch zouden alle mensen onder de macht van de boze zijn...."
"En toch zouden alle mensen verblind zijn door de god van deze eeuw...."

John Buyan (1628 - 1688) twijfelde daaraan niet. Hij heeft ervaren dat de boze, de satan en de demonische invloeden en krachten een grote werkelijkheid zijn in de geestelijke wereld. Vanuit dat geestelijke onzienlijke, vanuit die onzichtbare wereld beïnvloedt de duivel jongeren en ouderen, overheden en onderdanen en mannen en vrouwen. In een van zijn boeken, "De Christenreis naar de eeuwigheid", schildert John Buyan in sobere maar krachtige woorden de strijd om de ziel. In een tweetal geestelijke strijdtonelen laat hij zien dat het in die strijd vaak "erop" of "eronder" is. In zijn boek beeldt hij dat uit door de reis van de hoofdpersoon in een tweetal valleien, namelijk de vallei van de Verootmoediging en de vallei van de Schaduw van de dood.

Volkomen genezing bij Jezus!

"Kijk die evangelist houdt een sleutelbos omhoog"
"Waarom doet hij dat dan?"
"Hij bedoelt of je nog ergens mee zit"
"Of er soms nog een kamertje is dat nog op slot zit"
"Een kamer in je hart waarin Jezus nog niet is geweest?"
"Ja... en ik vraag mij af of dat bij mij ook zo is"
"Maar hoe kom je daarachter dan?"
"Ik weet het niet maar het lijkt wel zo bij mij..."

O Lord.... when are You coming?

O.... Lord, when are You coming?
Like it is now, we can’t go further.
No one does really know it any more.
So many people felt themselves full of hopelessness.
So empty, so lonely, so desperate and full of fears and dreams. 
We are looking for peace but it is nowhere any more
We and our fathers are so far astray from You.
The days are evil and full of ungodliness.
We don’t see You any more in the laws and values.
Are You still there?

O.... Lord, when are You coming?
30.000 Unborn children are yearly sacrificed (in Holland).
Many takes their own live, others prefer to commit euthanasia.
The waves of porn and same-sex sins overwhelms.
Mediums, healers and spiritualists supposed to bring peace.
Are You still there?

Oh... God, wanneer komt U nu?

"Vader, zo kunnen wij niet meer verder"

"Wij weten het echt niet meer"

"Wij zijn diep wanhopig van binnen"

"Zo leeg, eenzaam, hulpeloos, vol angst en dromen"
"Wij hebben geen kracht tegen deze menigte"
"Bent U er nog wel?"

Carnaval van de dood... en de nachten na verloop van tijd!

"Halloween.... daar is toch niets mis mee?"
"Denk je dat?"
"Gewoon een beetje verkleden.... meer is het niet.
"En je kinderen dan?"
"Die gaan langs de deuren".
"Verkleden die zich dan ook?"
"Ja ..... de ene in een skeletpakje en de andere geschminkt met bloed
"Kijk niet zo benauwd.... iedereen doet het toch?"
"Maar dat is toch heidens?" 

Zomaar een vraaggesprek over het feest van Halloween. Het feest vol met elementen uit de duistere onderwereld: bloed, skeletten, grafzerken, monsters, vampieren, doorgesneden kelen en angsten. Griezelen van demonen, over graven, over kerkhoven en doden. Feesten, concerten en avonturen op een kerkhof of in een grafkelder waarin de dood rondwaart.

A living Jesus.... for a dead religion

One Sunday in a desperate, almost rebellious frame of mind I went to church.

The struggle in my heart became almost unbearable. 

I was so unhappy, something had to happen or I could not go on.

Dr. Stanley Jones was the preacher. 

He read his text.

“Whoever will save his life shall lose it: and whosoever will lose his life for My sake shall find it”. 

My heart cried out, “Oh, no, not that! I do not want to lose my life. 

"I want to live!" 

"I want happiness and beautiful things and friends." 

"I want gaiety and popularity and a good time."

"I want life!” 

Having been born and brought up in a missionary family where spiritual values were more highly esteemed than any other thing, I kept my faith unquestioned until I went to college in America. There I was assailed by many doubts. Nothing could shake my belief in God. My parents fulfilled His conditions and were secure in His love and faithfulness, but this had nothing to do with me; I had to taste life; I had to find out for myself.

De levende Jezus ... voor dode godsdienst!

"Een zondag ging ik naar de kerk"
"Ik voelde mij hopeloos"
"Ja... ik was bijna opstandig"
"Er was strijd in mijn hart"
"Die strijd was niet vol te houden: ondraaglijk"

"Dat gaat toch zomaar niet" ... bij Jezus gelukkig wel!

"Mag ik je iets vragen?"

"Natuurlijk"

"Ken je Jezus?"

"Ja... maar niet persoonlijk"

"Wil je Hem dan niet leren kennen?"

"Ja... maar dat gaat toch zomaar niet?"

"Wil je dan niet zalig worden?"
"Ja... ik leef wel netjes en doe mijn best"
"Brengt dat je dan in de hemel... bij Jezus?"

"Neen... dat niet maar het moet je toch gegeven worden?"

Zomaar een gedeelte uit een gesprek dat je kunt krijgen als je jongeren of ouderen op straat aanspreekt over Jezus. Je benadert hen en vraagt of zij even tijd hebben. Al zij dat goedvinden dan stel je die vraag. Je weet vooruit dat iedereen die Jezus niet persoonlijk kent als zijn of haar Zaligmaker en Borg, de weg naar God niet kent. Die weg is verblind door de duivel. Hij verblindt de gedachten, het verstand, het gevoel van ongelovigen opdat zij niet verlicht worden door de heerlijkheid van het Evangelie van Christus Die een beeld (een afspiegeling) van God is. Dat staat in 2 Korinthe 4 vers 4... heel aangrijpend. Daardoor denkt men bijvoorbeeld dat netjes leven en zelf aan de slag gaan, God wel zal behagen. Wat kan je anders als verblinde jongere of oudere? 

Doop in Gods Geest: een poort om doorheen te gaan!

Je vraagt me naar de doop met de Heilige Geest...
Of die plotseling kwam?
Of dat het gemakkelijk was?
Neen, beslist niet. 
Mijn trots en de waardering van de vele vrienden voor mij...
het waren lange tijd grote obstakels.
Toen ik die echter offerde en op het altaar, op Jezus Zelf, legde 
was het snel gebeurd! 

Waar de wind van Gods Geest waait......

Plotseling zong hij:
"Zo Gij in het recht wilt treden,
O Heer', en gadeslaan
Onz' ongerechtigheden;
Ach wie zal dan bestaan?"
Doodstil resoneerde dit in de harten van Gods kinderen!

Het gebeurde tijdens een avondmaalsdienst van een paar maanden geleden. Het begon al toen de Geest van God mij voor de dienst vroeg om het met een man in orde te maken. Ik had een keer korzelig tegen hem gedaan. Eerst wilde ik niet. Ik keek of ik dingen kon verzinnen om er onderuit te komen. God echter zette door in mijn hart. Hij wilde schoon schip voordat het Avondmaal van Zijn Zoon Jezus gevierd zou worden. Op enig moment was de drang van Gods Geest zo groot dat ik opstond, naar die man liep, vergeving vroeg en het ook kreeg.

Laat me los....er komt een Jezus-man aan!

Zij hoorde voetstappen en riep:
"Ga allemaal uit mijn buurt ...
zodat ik kan ontsnappen.
Ik moet vluchten!
Er komt een Jezus-man aan!
Dat kan ik niet verdragen!
Zijn naam is Ma-Na-Si!" 

Ma-Na-Si was een 12 jarige zoon van een inheemse predikant in China, een eeuw geleden. Hij had vakantie van de zendingsschool en was thuis. Staand in de deuropening van zijn huis zag hij een ruiter, een heiden, wild aan komen rijden, volkomen van streek. "Waar is de Jezus-man?" riep hij. Hij bedoelde de dominee. Ma-na-Sin legde uit dat zijn vader niet thuis was.

Beter af tijdens Beter-uit vakantie in 2007: erg dankbaar!

"Ik zoek Jezus maar kan Hem niet vinden!"
Zo begon het gesprek, vandaag precies zeven jaar geleden.
Het was op het Beter-uit vakantiepark 'La Draille' in Frankrijk.
Op de 'sing-in' van de zaterdag ervoor werd dat lied van de rivier gezongen.
"Al mijn zonden en al mijn zorgen neem ik mee naar de rivier".
Dit lied maakte mij wanhopig!
Het gaf aan dat er nieuw leven te krijgen was als ik in de rivier stapte.
Jezus wachtte op mij.
Ik wilde wel maar mijn voeten zaten vastgeplakt aan de grond.
Het ging gewoon niet....

Wij waren als gezin op vakantie gegaan naar 'La Draille'. Toen wij na twee dagen reizen met de auto's het park opdraaide, zag ik dominee Bottenbley zitten. Een niet te verklaren besef nam bezit van mij; nu moest het gebeuren want ik had hem allang willen spreken over mijn zoektocht naar Jezus.