Ik ging maar twee keer per maand. De helft van de preek ging langs mij heen. 'k Verzette mij er innerlijk tegen want ... ik wilde geen regels en strakke banden. Het was onder zo'n kerkdienst... 'k Bladerde wat in mijn Bijbeltje en plotseling trof het mij als een bliksemstraal! Daar zag ik ineens staan dat er een oordeelsdag zou zijn... Als die kwam, was ik verloren!
Dit las ik recent op Refoweb van een jonge man of jonge vrouw die zo voor de vuist weg leefde; geen regels wilde en geen knellende banden. Zo zijn er velen binnen en buiten de kerken die hun levensreis, gewoon reizen. Doen wat zij zelf willen en voor zichzelf fatsoenlijk leven met gezin en kinderen of als single hun leven, leven. Maatschappelijk fatsoenlijke en nette burgers in de natuurlijke en zichtbare wereld.