"Christian stond op"
"Wat is er?" vroeg ik"
"Ik hoor wat..."
"Er is daar ergens ruzie"
"Ik hoor het aan de stemmen!"
"Ik stond ook op en zag een man zitten"
"Op het terras naast ons waar wij zaten"
"Hij had het aan de stok met de eigenaar"
"Die wilde dat hij vertrok".
"Geschreeuw en gescheld!"
Wij zaten op een terrasje in het centrum van Kampen.
Opeens hoorde Christian een ruzieachtig geluid achter ons.
Hij werkt in de jongerenzorg en hoort meteen aan stemmen of er iets mis is.
Er waren moeilijkheden met een Poolse man van middelbare leeftijd.
Hij zat aan een tafeltje.
Hij moest weg van de eigenaar.
Heen en weer harde woorden.
Er was racisme bij betrokken als ik de Poolse man goed begreep.
Er ontstond op enig moment geduw en getrek.
Uiteindelijk werd voorgesteld om naar het station aan de overkant van de IJssel te gaan.
Hij ging mee op weg.
Maar er bleef geschreeuw en gescheld tussen de eigenaar en die Poolse man.
Ik zag zijn handen en de middelvinger die hij telkens opstak.
Dat waren handen waarvan vingers gebroken waren geweest (in vechtpartijen?).
Hij zag er echter niet gewelddadig uit.
Er lag een soort zachte sluier van verdriet over hem.
Hij had kort geknipt haar en zat onder de tatoeages.
Ik bond, terwijl ik meeliep, hardop alle boze machten die hier in het spel waren.
En liep met anderen mee naar het Unieplein.
Een politiewagen kwam met zwaailicht en sirene over de IJsselbrug aanrijden.
Die stopte voor de paaltjes op het Unieplein.
Telkens was er een gesprek met degene die hem naar het station zou brengen.
Ineens hoorde ik een diepe klaagtoon in zijn stem.
Ik hoorde dat echt...
Ineens zei ik tegen hem vanuit het niets "Laten wij bidden".
Terwijl de agenten de situatie op afstand aan het inschatten waren,
trok ik hem tegen mijn borst en/of hij viel erin.
Hij begon plotseling hartstochtelijk te huilen.
Hij brak volledig van binnen,
"Nog nooit heeft iemand dit met mij gedaan!"
Ik riep in het Engels hardop Jezus aan.
Hij sprak geen Nederlands maar wel Engels.
De hemel hoorde de noodkreten van zijn ziel.
En zag de pijn die hij eruit huilde.
Ik heb Jezus gevraagd om in zijn gebrokenheid te komen.
Met liefde, zalfolie en genezing.
Er drong een vloeiende stroom van Goddelijke liefde naar binnen bij hem.
Intussen hield ik hem vast en hij klampte zich al huilend vast aan mij.
'Jesus love you' zei ik telkens tussendoor.
Terwijl ik troostend over zijn rug wreef.
'God loves you'
Ik stond zelf ook te huilen, zo krachtig was de levendmakende Geest van Jezus aanwezig.
Het duurde een paar minuten maar het leken wel uren.
Hij huilde en huilde en klemde zich helemaal aan mij vast.
Ik dacht op enig moment "niet te hard!"
En zei dat ook tegen hem.
Zijn greep op mij werd wat losser.
 |
| De hemel hoorde en gaf genezingsolie! |
Hij begon weer diep te huilden vanuit zijn eenzame en verwondde ziel.
Hij klemde zich opnieuw aan mij vast en huilde,
huilde terwijl iedereen stond te kijken.
Ik voelde de liefde van Jezus bij hem naar binnenstromen.
Hij werd diep aangeraakt door God.
Ik had het gevoel dat wij samen hoger stonden dan de mensen die ons omringden.
Ik keek schuin naar beneden een politieagente in haar gezicht die hem van mij overnam.
En een gesprek met hem begon.
Zijn boosheid en woede waren weg.
Aan hem mijn kaartje gegeven en een QR code.
Voor het eerst van mijn leven meegemaakt wat het is diepe barmhartigheid te voelen.
Daar diep in mijn binnenste voor deze gebroken en verwondde mensenziel.
Hij had zich door het leven geploegd.
Van een onschuldig geboren kind tot naar wie hij nu was.
Beschadigd geraakt, levend van het ene onrecht naar het andere.
Zoekend naar het grote licht en de stralende glans.
Maar net als alle mensen zonder God en zonder hoop, ontmoette hij voortdurend donkerheid en duisternis.
Ikzelf werd diep aangeraakt tijdens het bidden en troosten.
Ik kon bijna niet bidden omdat ik ook huilde.
Ik ervaarde, dacht ik later, de rommelende ingewanden van God.
Die diepe ontferming die God voor ons, als mensen, heeft.
De diepe ontferming en stromende genade-olie van Christus Jezus, de Gezalfde!
Ik moest de dagen erna ook aan deze tekst denken
Jesaja 57 vers 15: "Want zo zegt de Hoge en Verhevene,
Die in de eeuwigheid woont en Wiens Naam heilig is:
Ik woon in de hoge hemel en in het heilige,
en bij de verbrijzelde en nederige van geest,
om levend te maken de geest van de nederigen,
en om levend te maken het hart van de verbrijzelden". Wat een belofte voor die Poolse man aan het einde!
Jezus huilde ook.
Bij het graf van Lazarus.
Hij huilde niet om de dood van Zijn vriend.
Want Hij wist dat Hij hem uit de dood zou opwekken.
Nee...
Hij huilde uit diepe ontferming, groot medelijden met het verloren mensdom.
Dat de eeuwige dood tegemoet ging.
Hij ervaarde daar de absolute verlorenheid en gebrokenheid ervan.
En wat de dood met Zijn vriend Lazarus had gedaan.
En juist daarvoor was Hij gekomen omdat te herstellen.
Om dood, graf, zonden, ziekten, gebrokenheid en duivel te overwinnen.
En alle werken van de duivel te verbreken!
Om alles terug te draaien wat de satan verwoest had!
Christian: vrijdag 25 september op de plantage in Kampen. Cees en ik
zijn na gebed gestart met de bestuursvergadering voor de stichting. Al pratende
horen wij ineens geschreeuw en tumult vanaf het terras achter ons, waar
ondertussen een opstootje lijkt te ontstaan en met stoelen wordt geschoven. Ook
werd iemand vermanend met harde stem toegesproken.
Het bleek een oost Europese man te zijn die op de hoek van
een terras zat in een stoel. In beschonken toestand leek het of hij onderdeel
uitmaakte van een personeelsfeest dat aan de overkant gaande was met meerdere Oost
Europese werknemers.
De eigenaresse van het etablissement had de man meermalen
gevraagd en gesommeerd te vertrekken maar die was in emotionele toestand en
sprak een andere taal. In gebrekkig Engels maakte hij geëmotioneerd kenbaar
zich zorgen te maken over twee vrienden.
Een bekende van de eigenaresse, een vrij grote man probeerde
hem weg te duwen van het terras. Maar de man wilde blijven zitten en was met
zijn telefoon bezig. De emoties liepen steeds hoger op en we liepen met de man
mee toen hij vroeg waar het station was. "We lopen wel met je mee die kant op" gaven we aan. Ondertussen bleek de politie gebeld te zijn. Cees pakte de man
bij z'n arm en omhelsde hem en begon voor hem te bidden. De man brak diep geëmotioneerd
uit in huilen en benoemde dat hij dit nog nooit had meegemaakt. Dit was nog nooit
voor hem gedaan. Gezamenlijk stonden we daar en omhelsden we de man.
Ondertussen sprak de man die meegelopen was van het bedrijf waar deze man
werkte rustig met de politie. Die liet de man kalmeren bij ons en nam het
uiteindelijk over waarna wij vertrokken.
We spraken na afloop met elkaar erover hoe bijzonder dit moment was. Hoe iemand van
emotioneel en bijna agressief zich niet verstaanbaar kon maken, tot zich
overgevend aan het gebed, in Christus' naam! Wij hebben verwonderd God gedankt voor de
Heilige Geest Die voelbaar aanwezig was en dankbaar dat wij dit hebben mogen
meemaken, ervaren, meegeven, ontvangen en van mogen getuigen. Dank u HEER!
"Come to Jesus!
Als je gemarteld, gemangeld of gebroken wordt of bent,
als je leeg van binnen bent en diep vermoeid,
als je alle zware levenslasten alleen moet sjouwen,
neem contact met ons op.
Whatsapp: 06-51046981.
Mail: levendenstromendwater@gmail.com.
Wij helpen je graag naar Jezus voor bevrijding van je zware levensrugzak zoals recent bij Matthew.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten